Shloka 4
अर्जुन-माहात्म्य-चिन्ता
Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Arjuna’s Strategic Supremacy
द्रोणकर्णो प्रतीयातां यदि वीरौ नरर्षभौ । कृतास्त्रौ बलिनां श्रेष्ठी समरेष्वपराजितौ,यदि बलवानोंमें श्रेष्ठ, अस्त्रविद्याके पारंगत विद्वान् तथा युद्धमें कभी पराजित न होनेवाले, मनुष्योंमें अग्रगण्य वीरवर द्रोणाचार्य और कर्ण अर्जुनका सामना करनेके लिये आगे बढ़ें तो भी मुझे अर्जुनपर विजय प्राप्त होनेमें महान् संदेह रहेगा। मैं तो देखता हूँ मेरी विजय होगी ही नहीं; क्योंकि कर्ण दयालु और प्रमादी है और आचार्य द्रोण वृद्ध होनेके साथ ही अर्जुनके गुरु हैं
droṇakarṇau pratīyātāṃ yadi vīrau nararṣabhau | kṛtāstrau balināṃ śreṣṭhau samareṣv aparājitau ||
ធ្រិតរាស្ត្រ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ទោះបីវីរបុរសដូចគោឈ្មោលក្នុងមនុស្សទាំងពីរ—ទ្រូណា និង ករណៈ—ចេញទៅប្រឈមមុខ (អរជុន) ក៏ដោយ ទាំងពីរជាអ្នកបានបណ្តុះបណ្តាលអាវុធពេញលេញ ជាអ្នកខ្លាំងលើសគេ និងមិនធ្លាប់ចាញ់ក្នុងសមរភូមិ ក៏ខ្ញុំនៅតែមានសង្ស័យយ៉ាងធំថា អាចឈ្នះអរជុនបាន។ ព្រោះខ្ញុំមិនឃើញជ័យជម្នះដាច់ខាតសម្រាប់ភាគីខ្ញុំឡើយ៖ ករណៈមានមេត្តា ហើយងាយធ្លាក់ក្នុងការធ្វេសប្រហែស; ចំណែកអាចារ្យទ្រូណា ក្រៅពីចាស់ជរា ក៏ជាគ្រូរបស់អរជុនផងដែរ»។
धृतराष्ट उवाच