Shloka 28
Udyoga-parva Adhyāya 50 — Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Bhīmasena (भीमसेनभयवर्णनम्)
शैक्यां तात चतुष्किष्कुं पडस्रिममितौजसम् । प्रहितां दुःखसंस्पर्शा कथं शक्ष्यन्ति मे सुता:,तात संजय! भीमसेनकी गदा छींकेपर रखनेयोग्य, चार हाथ लंबी और छ: कोणोंसे विभूषित है। उस अत्यन्त तेजस्विनी गदाका स्पर्श भी दुःखदायक है। जब भीम उसे मेरे पुत्रोंपर चलायेगा, तब वे उसका आघात कैसे सह सकेंगे?
śaikyāṃ tāta catuṣkiṣkuṃ ṣaḍasrim amitaujasam | prahitāṃ duḥkhasaṃsparśāṃ kathaṃ śakṣyanti me sutāḥ, tāta sañjaya ||
ធ្រតរាស្ត្រ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «កូនសញ្ជ័យអើយ! គុណដែករបស់ភីមសេន ប្រវែងបួនហត្ថ មានមុខប្រាំមួយ និងមានអានុភាពមិនអាចវាស់បាន។ សូម្បីតែការប៉ះរបស់វាក៏ឈឺចាប់។ ពេលភីមបោះវាចំលើកូនៗរបស់ខ្ញុំ ពួកគេនឹងអាចទ្រាំទ្រការបុកបាក់របស់វាបានដូចម្តេច?»
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how attachment and wrongdoing breed fear: Dhṛtarāṣṭra’s anxiety for his sons arises from the looming consequences of their hostility toward the Pāṇḍavas. It implicitly warns that adharma invites inevitable suffering, and that power used unjustly returns as terror to those who enable injustice.
Dhṛtarāṣṭra, speaking to Sañjaya, imagines the battlefield outcome and fixates on Bhīma’s formidable mace—its size, shape, and painful impact—wondering how his sons (the Kauravas) could survive when Bhīma strikes them with it.