Shloka 35
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
एवं दोषा मदस्योक्तास्तान् दोषान् परिवर्जयेत् । तथा त्यागो<प्रमादश्न स चाप्यष्टगुणो मत:
evaṁ doṣā madasyoktās tān doṣān parivarjayet | tathā tyāgo 'pramādaś ca sa cāpy aṣṭaguṇo mataḥ ||
ដូច្នេះ កំហុសដែលកើតពីភាពស្រវឹង ត្រូវបានពោលរួចហើយ; ដូច្នេះគួរជៀសវាងកំហុសទាំងនោះ។ ដូចគ្នានេះដែរ គួរអនុវត្តការលះបង់ និងអប្រមាទ (ការមិនធ្វេសប្រហែស); ហើយការលះបង់ដែលប្រកបដោយអប្រមាទនោះ ត្រូវបានចាត់ទុកថាមានភាពល្អឥតខ្ចោះជាប្រាំបីប្រការ។
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
After identifying the harms caused by mada (intoxication, pride, or deluded exhilaration), Sanatsujāta urges deliberate avoidance of those faults and recommends tyāga (relinquishment of harmful impulses) together with apramāda (constant vigilance). Ethical life is framed as not merely knowing faults but actively abandoning them through disciplined watchfulness.
In the Udyoga Parva, Sanatsujāta is instructing Dhṛtarāṣṭra in a didactic dialogue. Here he concludes a section describing the defects arising from mada and transitions to prescribing the remedy: renunciation coupled with vigilant non-negligence, described as possessing an eightfold excellence.