Shloka 31
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
न च कर्मस्वसिद्धेषु दुःखं तेन च न ग्लपेत् सर्वरेव गुणैर्युक्तो द्रव्यवानपि यो भवेत्,जो पुरुष सब गुणोंसे युक्त और धनवान् हो, यदि उसके किये हुए कर्म सिद्ध न हों तो उनके लिये दुःख एवं ग्लानि न करे
na ca karmasv asiddheṣu duḥkhaṃ tena ca na glapet | sarva eva guṇair yukto dravyavān api yo bhavet ||
សនត្សុជាតៈ បង្រៀនថា ទោះបុរសម្នាក់មានគុណធម៌គ្រប់យ៉ាង និងមានទ្រព្យសម្បត្តិក៏ដោយ បើការងារដែលខ្លួនធ្វើមិនសម្រេច កុំឲ្យធ្លាក់ចូលទុក្ខ ឬស្តាយស្រណោះខ្លួនឯង។ គួររឹងមាំស្ថិតស្ថេរ ដោយដឹងថាផលនៃកម្មមិនមែនស្ថិតក្នុងអំណាចយើងជានិច្ចទេ ហើយការរក្សាចិត្តឲ្យសុចរិតស្ងប់ស្ងាត់ នោះជាសញ្ញានៃប្រាជ្ញា។
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Do not fall into sorrow or self-blame when efforts do not succeed; maintain inner steadiness and ethical composure, since outcomes are not fully governed by one’s virtues, wealth, or exertion.
In the Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs (in a didactic discourse) on higher conduct and inner discipline; here he counsels resilience and freedom from dejection when actions remain unfulfilled.