Shloka 39
असंविभागी दुष्टात्मा कृतघ्नो निरपत्रप: । तादृड्नराधिपो लोके वर्जनीयो नराधिप,राजन्! जो अपने अश्रितोंमें धनका ठीक-ठीक बँटवारा नहीं करता तथा जो दुष्ट स्वभाववाला, कृतघ्न और निर्लज्ज है, ऐसा राजा इस लोकमें त्याग देनेयोग्य है
asaṁvibhāgī duṣṭātmā kṛtaghno nirapatrapaḥ | tādṛṅ narādhipo loke varjanīyo narādhipa ||
វិទុរាប្រកាសថា ព្រះមហាក្សត្រដែលមិនចែកចាយទ្រព្យសម្បត្តិដោយយុត្តិធម៌ដល់អ្នកពឹងផ្អែកលើព្រះองค์—ដែលមានចិត្តអាក្រក់ មិនដឹងគុណចំពោះសេវាកម្មដែលទទួល និងគ្មានអៀនខ្មាសក្នុងអាកប្បកិរិយា—គួរឲ្យប្រជាជនបោះបង់ចោលក្នុងលោកនេះ។ ព្រះមហាក្សត្រដូច្នោះ ទោះត្រូវហៅថា «ម្ចាស់មនុស្ស» ក៏បានបាត់បង់សិទ្ធិសីលធម៌ក្នុងការឲ្យគេតាមដែរ។
विदुर उवाच
Educational Q&A
A king’s legitimacy rests on dharma: fair distribution to dependents, gratitude toward helpers, and moral shame. When these are absent, society is justified in rejecting such a ruler.
In Vidura’s counsel during the Udyoga Parva, he lays down ethical standards for rulership, warning that a corrupt, ungrateful, and shameless king who fails to share resources properly should be abandoned.