Shloka 66
अवध्या ब्राह्मणा गावो ज्ञातय: शिशव: स्त्रिय: । येषां चान्नानि भुज्जीत ये च स्यु: शरणागता:,ब्राह्मण, गौ, कुटुम्बी, बालक, स्त्री, अन्नदाता और शरणागत-ये अवध्य होते हैं
avadhyā brāhmaṇā gāvo jñātayaḥ śiśavaḥ striyaḥ | yeṣāṃ cānnāni bhujjīta ye ca syuḥ śaraṇāgatāḥ ||
វិទុរៈប្រកាសថា មានអ្នកខ្លះដែលមិនគួរត្រូវប៉ះពាល់ឡើយ៖ ព្រាហ្មណ៍ (បុគ្គលបូជាចារ្យ), គោ, ញាតិមិត្តរបស់ខ្លួន, កុមារ និងស្ត្រី។ ដូចគ្នានេះដែរ អ្នកដែលផ្តល់អាហារ និងជីវភាពឲ្យយើង និងអ្នកណាក៏ដោយដែលមកសុំជ្រកកោន ត្រូវចាត់ទុកថា “មិនអាចសម្លាប់ ឬធ្វើបាបបាន”។ ក្នុងបរិបទ Udyoga Parva ដែលកំពុងវាស់វែងសង្គ្រាម វគ្គនេះកំណត់ព្រំដែនធម៌យ៉ាងច្បាស់៖ ការដឹងគុណ ការការពារអ្នកទន់ខ្សោយ និងកាតព្វកិច្ចផ្តល់ជ្រកកោនដល់អ្នកសុំសន្តិភាព គឺជាច្បាប់មិនអាចលះបង់បាន ទោះនៅក្នុងជម្លោះនយោបាយក៏ដោយ។
विदुर उवाच
Educational Q&A
Vidura teaches that dharma places firm limits on violence: Brahmins, cows, relatives, children, women, benefactors who provide one’s food, and anyone who seeks refuge are to be regarded as inviolable. The verse emphasizes gratitude and the sacred duty of protection, especially toward the vulnerable and the surrendered.
In Udyoga Parva, as tensions escalate toward the Kurukṣetra war, Vidura offers moral counsel (nīti) to restrain adharma. This verse functions as a normative reminder: even in political crisis, one must not cross certain ethical boundaries, particularly regarding dependents, benefactors, and those who surrender or seek shelter.