Shloka 6
मनीषिणां सत्त्वविच्छेदनाय विधीयते सत्सु वृत्ति: सदैव । अब्राह्मुणा: सन्ति तु ये न वैद्या: सर्वोत्सड्ूं साधु मन्येत तेभ्य:,मनीषी पुरुषोंको सत्त्व आदिके बन्धनसे मुक्त होनेके लिये सदा ही सत्पुरुषोंका आश्रय लेकर जीवन-निर्वाह करना चाहिये, यह उनके लिये शास्त्रीय विधान है। परंतु जो ब्राह्मण नहीं हैं तथा जिनकी ब्रह्मविद्यामें निष्ठा नहीं है, उन सबके लिये सबके समीप अपने धर्मके अनुसार ही जीविका चलानी चाहिये
yudhiṣṭhira uvāca |
manīṣiṇāṃ sattva-vicchedanāya vidhīyate satsu vṛttiḥ sadaiva |
abrāhmaṇāḥ santi tu ye na vaidyāḥ sarvotsṛṣṭuṃ sādhu manyeta tebhyaḥ ||
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សម្រាប់អ្នកប្រាជ្ញ ដើម្បីកាត់ផ្តាច់អំណាចចងក្រងនៃសភាពចិត្ត និងការចងចិត្តជាប់ពាក់ សាស្ត្របានបញ្ជាឲ្យរក្សាជីវិតដោយពឹងផ្អែកលើអ្នកល្អ អ្នកមានគុណធម៌ជានិច្ច។ ប៉ុន្តែ អ្នកដែលមិនមែនជាព្រាហ្មណ៍ ហើយមិនមាំមួនក្នុងវិជ្ជាព្រះវេទ នោះគេមិនគួរយកជាគំរូក្នុងរឿងនេះទេ—គួរតែចិញ្ចឹមជីវិតតាមធម៌ និងស្ថានៈត្រឹមត្រូវរបស់ខ្លួន»។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
A disciplined livelihood aligned with the company of the virtuous is prescribed as a means for the wise to loosen inner bondage; one should not treat those lacking sacred grounding as authoritative models for such conduct, but live according to one’s own dharma.
In the Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Yudhiṣṭhira articulates a principle of ethical living: guidance should be taken from truly virtuous and spiritually grounded people, and livelihood should follow dharma rather than mere social imitation.