Shloka 7
अध्याय २६ — युद्ध-निन्दा, काम-दोष, तथा धार्तराष्ट्र-नीति-विश्लेषण
War-aversion, Desire as a Policy Fault, and Analysis of Dhṛtarāṣṭra’s Governance
वेदो5धीतक्नरितं ब्रह्मचर्य यज्ञैरिषं ब्राह्मणेभ्यश्व दत्तम् । परं स्थानं मन्यमानेन भूय आत्मा दत्तो वर्षपूगं सुखेभ्य:,आपने परलोकपर विश्वास करके वेदोंका अध्ययन, ब्रह्मचर्यका पालन एवं यज्ञोंका अनुष्ठान किया है तथा ब्राह्मणोंको दान दिया है और अनन्त वर्षोतक वहाँके सुख भोगनेके लिये अपने-आपको भी समर्पित कर दिया है
sañjaya uvāca | vedo’dhītaṁ kṛtaṁ brahmacaryaṁ yajñair iṣṭaṁ brāhmaṇebhyaś ca dattam | paraṁ sthānaṁ manyamānena bhūya ātmā datto varṣapūgaṁ sukhebhyaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ដោយជឿជាក់លើសច្ចភាពនៃលោកក្រោយ គាត់បានសិក្សាវេទៈ រក្សាព្រហ្មចរិយៈ ប្រតិបត្តិយជ្ញៈ និងធ្វើទានដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍។ ដោយគិតថាវានាំទៅកាន់ស្ថានដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត គាត់សូម្បីតែប្រគល់ខ្លួនឯង—ដើម្បីរីករាយនឹងសុខនៅទីនោះអស់រាប់ពាន់រាប់ម៉ឺនឆ្នាំ»។
संजय उवाच