Shloka 32
धृतराष्ट्र-संजय संवादः — उपप्लव्यगमनाज्ञा
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Command to Proceed to Upaplavya
न चेद् गच्छेत् संगरं मन्दबुद्धि- स्ताभ्यां लभेच्छर्म तदा सुतो मे । नो चेत् कुरून् संजय निर्दहेता- मिन्द्राविष्णू दैत्यसेनां यथैव
na ced gacchet saṅgaraṃ mandabuddhis tābhyāṃ labhec charma tadā suto me | no cet kurūn sañjaya nirdahētām indrāviṣṇū daityasenāṃ yathaiva, sañjaya ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ «សញ្ជ័យ! ប្រសិនបើកូនប្រុសខ្ញុំដែលមានបញ្ញាខ្សោយ មិនចេញទៅសង្គ្រាមប្រឆាំងនឹងវីរបុរសទាំងពីរនោះទេ ទើបគាត់អាចទទួលបានសុវត្ថិភាព និងសេចក្តីសុខ។ បើមិនដូច្នោះទេ សញ្ជ័យ វីរបុរសទាំងពីរនោះនឹងដុតកូរុឲ្យក្លាយជាផេះ ដូចឥន្ទ្រ និងវិષ્ણុធ្លាប់បំផ្លាញកងទ័ពដៃត្យ។»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse warns that reckless confrontation with overwhelmingly superior warriors leads to ruin; true welfare may lie in restraint and avoiding a battle that will bring collective destruction.
Vaiśaṃpāyana reports a warning addressed to Sañjaya: if the speaker’s son goes to fight “those two” heroes, the Kurus will be annihilated, likened to Indra and Viṣṇu destroying the Daitya forces.