Shloka 5
Udyoga Parva 21 — Bhīṣma’s Conciliatory Counsel, Karṇa’s Rebuttal, and Dhṛtarāṣṭra Sends Sañjaya (भीष्म-कर्ण-विवादः; संजय-प्रेषणम्)
असंशयं क्लेशितास्ते वने चेह च पाण्डवा: । प्राप्ताश्न धर्मतः सर्व पितुर्धनमसंशयम्,“निस्संदेह पाण्डवोंको वनमें और यहाँ भी कष्ट उठाना पड़ा है। उन्हें धर्मतः अपनी सारी पैतृक सम्पत्ति पानेका अधिकार प्राप्त हो चुका है; इसमें भी कोई संशय नहीं है
Vaiśampāyana uvāca: asaṃśayaṃ kleśitās te vane ceha ca pāṇḍavāḥ | prāptāś ca dharmataḥ sarvaṃ pitur dhanam asaṃśayam ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «មិនមានសង្ស័យឡើយ ពណ្ឌវទាំងឡាយត្រូវបានបង្ខំឲ្យទទួលទុក្ខវេទនា ទាំងនៅក្នុងព្រៃ និងនៅទីនេះផងដែរ។ តាមច្បាប់ធម៌ ពួកគេបានទទួលសិទ្ធិដោយពិតប្រាកដលើមរតកបិតាដ៏ទាំងមូលរបស់ខ្លួន—ក្នុងរឿងនេះក៏មិនមានសង្ស័យឡើយ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse asserts that dharma establishes legitimate entitlement: despite prolonged suffering and displacement, the Pāṇḍavas possess an unquestionable moral and legal right to their paternal inheritance.
In the Udyoga Parva’s lead-up to war, the narrator underscores the Pāṇḍavas’ hardships in exile and affirms that, by dharma, their claim to their father’s property is indisputable—strengthening the ethical case for restitution.