Shloka 146
Ambā’s Vow of Tapas after Paraśurāma’s Assessment (अम्बाया तपोव्रतनिश्चयः)
ख्यापयामास राजेन्द्र पुत्रो होष ममेति वै । राजेन्द्र! तब पुत्रहीन राजा ट्रुपदकी मनस्विनी रानीने यह घोषणा करा दी कि यह मेरा पुत्र है
khyāpayāmāsa rājendra putro hoṣa mameti vai | rājendra! tadā putrahīno rājā drupadasya manasvinī rājñīneyaṃ ghoṣaṇāṃ kṛtavatī—"eṣa mama putraḥ" iti |
ភីស្មៈ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! នាងបានឲ្យប្រកាសទូទាំងរាជធានីថា ‘នេះជាកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ’។ ឱ ព្រះមហាក្សត្រល្អឥតខ្ចោះ! ពេលនោះ ព្រះរាជា ដ្រុបដៈ គ្មានព្រះរាជបុត្រា ដូច្នេះ ព្រះមហេសីដែលមានចិត្តមាំមួន បានប្រកាសជាសាធារណៈថា ‘នេះជាកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ’ ដើម្បីធានាអ្នកស្នងរាជ្យ និងរក្សាបន្តពូជរាជវង្ស។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the dharmic and political importance of publicly recognized succession: an heir is not merely a private matter but a social institution that stabilizes the kingdom and preserves lineage and legitimacy.
Bhishma narrates that a proclamation was made identifying a boy as the queen’s son; because Drupada lacked a son, the queen’s public declaration establishes the child’s status as heir.