Shloka 1
ऑपन-माज बछ। ्-ज:डि चतुरशीरत्याधेकशततमो< ध्याय: भीष्म तथा परशुरामजीका एक-दूसरेपर शक्ति और ब्रह्मास्त्रका प्रयोग भीष्म उवाच ततो रात्रौ व्यतीतायां प्रतिबुद्धो5स्मि भारत । ततः संचिन्त्य वै स्वप्रमवापं हर्षमुत्तमम्,भीष्मजी कहते हैं--भारत! तदनन्तर रात बीतनेपर जब मेरी नींद खुली, तब उस स्वप्रकी बातको सोचकर मुझे बड़ा हर्ष प्राप्त हुआ
bhīṣma uvāca | tato rātrau vyatītāyāṃ pratibuddho 'smi bhārata | tataḥ saṃcintya vai svapnam avāpaṃ harṣam uttamam ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ កូនចៅភារត! ពេលរាត្រីកន្លងផុតទៅ ហើយខ្ញុំភ្ញាក់ពីដំណេក ខ្ញុំបានគិតពិចារណាអំពីសុបិននោះ ហើយបានទទួលសេចក្តីរីករាយដ៏អធិកអធម»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral-psychological role of reflection: an inner experience (a dream) can strengthen resolve and clarity before decisive action, suggesting that one should thoughtfully interpret signs and one’s own mind rather than act impulsively.
Bhishma reports that after the night passed he awoke and, remembering and contemplating a dream, felt great joy—setting the emotional and narrative tone for what he is about to recount next.