Shloka 39
भीष्म–जामदग्न्यसंवादः (Amba-prasaṅga and Kurukṣetra Dvandva Declaration) / Bhishma–Jamadagnya Dialogue
अथावताप्य पृथिवीं पूषा दिवससंक्षये । जगामास्तं सहस्रांशुस्ततो युद्धमुपारमत्
athāvatāpya pṛthivīṃ pūṣā divasa-saṃkṣaye | jagāmāstaṃ sahasrāṃśus tato yuddham upāramat |
បន្ទាប់ពីបានដុតកម្តៅផែនដី ពូសាន—ព្រះអាទិត្យមានពន្លឺពាន់កាំរស្មី—បានលិចនៅចុងថ្ងៃ។ ដូច្នេះ សង្គ្រាមក៏បានផ្អាក ព្រោះការធ្លាក់យប់បានបញ្ចប់ការប្រយុទ្ធ។
राम उवाच
Educational Q&A
The verse underscores restraint and order in warfare: even intense conflict is bounded by time and propriety, and the natural rhythm of day and night functions as a dharmic limit that brings fighting to a stop.
As the Sun sets at the end of the day after heating the earth, the battle is discontinued; the setting of the Sun becomes the immediate cause for the cessation of combat.