Shloka 24
भीष्म–जामदग्न्यसंवादः (Amba-prasaṅga and Kurukṣetra Dvandva Declaration) / Bhishma–Jamadagnya Dialogue
ये ते वेदा: शरीरस्था ब्राह्माण्यं यच्च ते महत् । तपश्च ते महत् तप्तं न तेभ्य: प्रहराम्यहम्
ye te vedāḥ śarīrasthā brāhmaṇyaṁ yac ca te mahat | tapaś ca te mahat taptaṁ na tebhyaḥ praharāmy aham ||
រាមបាននិយាយថា៖ «វេទទាំងឡាយដែលស្ថិតនៅក្នុងរូបកាយរបស់អ្នក—ភាពជាព្រាហ្មណ៍ដ៏អធិកអធម និងតបស្យាដ៏ធំដែលអ្នកបានអនុវត្ត—ចំពោះអ្វីទាំងនោះ ខ្ញុំមិនបាញ់ព្រួញឡើយ។ ដោយការគោរពចំពោះវិជ្ជាសក្ការៈ និងគុណធម៌នៃការតបស្យា ខ្ញុំនឹងមិនវាយប្រហារអ្នកក្នុងរបៀបដែលបំពានកិត្តិយសដែលគួរត្រូវបានផ្តល់ដល់ព្រាហ្មណ៍ឧត្តមម្នាក់ឡើយ»។
राम उवाच
Educational Q&A
Even amid conflict, one must restrain violence in deference to dharma—honoring sacred learning (Vedas), brahminhood, and ascetic merit, and refusing to attack in a way that desecrates those revered qualities.
Rāma addresses a revered brāhmaṇa-like opponent and declares that he will not aim his weapons at the opponent’s sanctity—his embodied Vedic learning, brahmin status, and accumulated tapas—thus framing the encounter within ethical limits.