Shloka 61
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
'भुगुनन्दन परशुराम! जहाँ पूर्वकालमें अपने पिताको अंजलि-दान देकर आपने आत्मशुद्धिका अनुभव किया था, वहीं मैं भी आपको मारकर आत्मशुद्धि करूँगा ।।
bhṛgunandana paraśurāma! yatra pūrvakāle svapitaraṃ añjali-dānaṃ kṛtvā tvayā ātmaśuddhir anubhūtā, tatraiva aham api tvāṃ hatvā ātmaśuddhiṃ kariṣyāmi. tatra rāma samāgaccha tvaritaṃ yuddha-durmada. vyapaneṣyāmi te darpaṃ paurāṇaṃ brāhmaṇa-bruva.
«ឱ កូនចៅភೃគុ—បារាសុរាម! នៅកន្លែងដដែល ដែលកាលពីយូរមកហើយ អ្នកបានទទួលអារម្មណ៍នៃការបរិសុទ្ធខាងក្នុង បន្ទាប់ពីថ្វាយទឹកបូជាដោយដៃប្រណម្យជូនឪពុក—នៅទីនោះ ខ្ញុំផង នឹងបានបរិសុទ្ធ ដោយសម្លាប់អ្នក។ ចូរមកទីនោះឲ្យឆាប់ ឱ រាមា អ្នកមមាញឹកដោយសង្គ្រាម។ ខ្ញុំនឹងបំបាក់មោទនភាពបុរាណរបស់អ្នក—អ្នកដែលគ្រាន់តែអះអាងឈ្មោះថា ព្រាហ្មណ៍!»
राम उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts mere religious status with ethical conduct: pride and violent self-justification are condemned through the taunt “brāhmaṇa-bruva,” implying that true brahminhood is defined by restraint and virtue, not by lineage or claims. It also shows how the language of ‘purification’ can be invoked to rationalize aggression, inviting reflection on dharma versus personal vendetta.
Rāma issues a direct challenge to Paraśurāma, summoning him to Kurukṣetra for combat. He recalls a past episode associated with Paraśurāma’s ritual offering to his father and declares that he will achieve his own ‘purification’ by killing Paraśurāma there, while promising to shatter Paraśurāma’s long-held arrogance.