Shloka 28
अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
भीष्म उवाच तस्याश्च दृष्टवा रूपं च वपुश्चाभिनवं पुन: । सौकुमार्य परं चैव रामश्रिन्तापरो&$भवत्,भीष्मजी कहते हैं--राजन्! उसके सुन्दर रूप, नूतन (तरुण) शरीर तथा अत्यन्त सुकुमारताको देखकर परशुरामजी चिन्तामें पड़ गये कि न जाने यह क्या कहेगी? उसके प्रति दयाभावसे परिपूर्ण हो भूगुकुलभूषण परशुराम बहुत देरतक उसीके विषयमें चिन्ता करते रहे
bhīṣma uvāca | tasyāś ca dṛṣṭvā rūpaṃ ca vapuś cābhinavaṃ punaḥ | saukumārya-paraṃ caiva rāmaḥ śrīntāparo 'bhavat ||
ភីष្ម បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ, ពេលរាមៈ (បរាសុរាម) បានឃើញសម្រស់របស់នាង និងរាងកាយវ័យក្មេងស្រស់ថ្មី ហើយបានសង្កេតឃើញភាពទន់ភ្លន់យ៉ាងខ្លាំង នោះព្រះអង្គក៏កើតកង្វល់ គិតថា ‘នាងនឹងនិយាយអ្វី?’។ ពោរពេញដោយមេត្តាចំពោះនាង បរាសុរាម—អលង្ការនៃវង្សភೃગુ—បានស្ថិតក្នុងការគិតពិចារណាអំពីនាងយូរណាស់»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical restraint and compassion: a powerful figure should not act impulsively but reflect carefully, especially when confronted with vulnerability, beauty, or a plea that may demand a dharmic response.
Bhīṣma describes Paraśurāma’s reaction upon seeing the young woman’s delicate beauty: Paraśurāma becomes concerned about what she will request or declare and, moved by pity, spends time thinking about her situation before responding.