Shloka 25
अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
रुरोद सा शोकवती बाष्पव्याकुललोचना । प्रपेदे शरणं चैव शरण्यं भूगुनन्दनम्,उसके नेत्रोंमें आँसू भर आये। वह शोकसे आतुर होकर रोने लगी और सबको शरण देनेवाले भूगुनन्दन परशुरामजीकी शरणमें गयी
rurod sā śokavatī bāṣpa-vyākula-locanā | prapede śaraṇaṃ caiva śaraṇyaṃ bhṛgu-nandanam ||
ភីṣ្មៈ បាននិយាយថា៖ នាងត្រូវទុក្ខសោកគ្របដណ្តប់ ហើយយំស្រក់ទឹកភ្នែក; ភ្នែកនាងព្រិលព្រៀង និងរញ្ជួយដោយទឹកភ្នែក។ ដើម្បីស្វែងរកទីពឹង នាងបានចូលទៅសុំជ្រកកោនក្រោម បុត្រវង្សដ៏ល្បីរបស់ភೃគុ—បារាសុរាម—ដែលល្បីថាជាអ្នកការពារអ្នកដែលចុះចូលសុំជ្រកកោន។ ខគម្ពីរនេះបញ្ជាក់ថា នៅពេលទទួលទុក្ខ គេគួរស្វែងរកការការពារ និងការណែនាំតាមធម៌ពីអ្នកអាណាព្យាបាលដែលគេស្គាល់ ជំនួសឲ្យធ្វើតាមអស់សង្ឃឹម ឬការសងសឹក។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When overwhelmed by sorrow, one should seek śaraṇa (refuge) with a śaraṇya—an ethically recognized protector or authority—rather than be driven by uncontrolled emotion. The verse highlights the dharmic value of turning to rightful guardianship and counsel.
A grief-stricken woman breaks down in tears and goes to Paraśurāma (Bhṛgu’s descendant), renowned as a refuge for those in distress, seeking his protection and intervention.