Shloka 57
Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
अम्बोवाच भगवन्नेवमेवेह यथा55ह पृथिवीपति: । शरीरकर्ता मातुर्मे सृज्जयो होत्रवाहन:,अम्बा बोली--भगवन्! जैसा कि मेरी माताके पिता सूंजयवंशी महाराज होत्रवाहनने कहा है, ठीक ऐसी ही मेरी परिस्थिति है
ambovāca bhagavann evam eveha yathāha pṛthivīpatiḥ | śarīrakartā mātur me sūñjayo hotravāhanaḥ ||
អំបា បាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះអង្គដ៏គួរគោរព! ស្ថានភាពរបស់ខ្ញុំនៅទីនេះ ពិតជាដូចដែលព្រះមហាក្សត្របានមានព្រះបន្ទូល។ ជីតាខាងម្តាយរបស់ខ្ញុំ—ព្រះបាទ ហោត្រវាហណៈ នៃវង្សសូញជយៈ អ្នកដែលជាមូលហេតុនៃការកើតមានរូបកាយរបស់ខ្ញុំ—បាននិយាយដូច្នេះ»។
होत्रवाहन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical weight of truthful testimony and lineage-based responsibility: Amba grounds her claim in the authoritative words of elders/royal authority and in her familial lineage, reflecting how dharma in epic society is argued through credible speech, kinship, and social duty.
Amba is presenting her case to a revered listener, affirming that her circumstances match what the king has already declared, and she invokes her maternal grandfather Hotravāhana of the Sūñjaya line as a key authority connected to her identity and social standing.