Shloka 3
भीष्मकृतः पाण्डवपक्ष-महारथ-प्रशंसा
Bhishma’s appraisal of Pandava-aligned chariot-warriors
सखा ते दयितो नित्यं य एष रणकर्कश: । उत्साहयति राजंस्त्वां विग्रहे पाण्डवैः सह,राजन! यह जो तुम्हारा प्रिय सखा कर्ण है, जो तुम्हें पाण्डवोंके साथ युद्धके लिये सदा उत्साहित करता रहता है और रणक्षेत्रमें सदा अपनी क्रूरताका परिचय देता है, बड़ा ही कटुभाषी, आत्मप्रशंसी और नीच है। यह कर्ण तुम्हारा मन्त्री, नेता और बन्धु बना हुआ है। यह अभिमानी तो है ही, तुम्हारा आश्रय पाकर बहुत ऊँचे चढ़ गया है
sakhā te dayito nityaṃ ya eṣa raṇakarkaśaḥ | utsāhayati rājan tvāṃ vigrahe pāṇḍavaiḥ saha ||
ភីស្មបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ករណៈនេះ—មិត្តជាទីស្រឡាញ់របស់អ្នកជានិច្ច—រឹងមាំ និងឃោរឃៅក្នុងសមរភូមិ តែងតែញុះញង់អ្នកឲ្យចូលសង្គ្រាមជាមួយបណ្ឌវៈ។ ឥទ្ធិពលរបស់គេនាំអ្នកឲ្យឆ្ងាយពីការអត់ធ្មត់ និងការផ្សះផ្សា ហើយបង្កើនភ្លើងសង្គ្រាម ជំនួសឲ្យកាតព្វកិច្ចរបស់ព្រះមហាក្សត្រដែលត្រូវវិនិច្ឆ័យដោយសមតុល្យ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler must scrutinize counsel and companionship: even a dear friend can become ethically dangerous if he habitually inflames hostility. Kingship requires restraint and discernment, not being driven into war by aggressive advisers.
In Udyoga Parva, as war becomes imminent, Bhīṣma addresses Dhṛtarāṣṭra and points to Karṇa’s role in urging him toward armed conflict with the Pāṇḍavas, warning about the corrosive effect of such incitement.