Shloka 3
कृत्वा तुभ्यं नमो विप्रा: स्वकर्मविजितां गतिम् । गच्छन्ति सह पत्नीभि: सुतैरपि च शाश्वतीम्,ब्राह्यगलोग आपकी पूजा और वन्दना करके अपनी पत्नियों तथा पुत्रोंक साथ अपने कर्माद्वारा प्राप्त चिरस्थायी स्वर्गीय सुख लाभ करते हैं
kṛtvā tubhyaṃ namo viprāḥ svakarmavijitāṃ gatiṃ | gacchanti saha patnībhiḥ sutair api ca śāśvatīm ||
ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ បានបូជានិងថ្វាយបង្គំអ្នក ហើយដោយគុណកុសលដែលឈ្នះបានតាមកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្លួន ពួកគេបានទៅដល់ស្ថានភាពសុខសាន្តអចិន្ត្រៃយ៍ ដោយទៅជាមួយភរិយា និងកូនប្រុសទាំងឡាយផងដែរ។
शल्य उवाच
Educational Q&A
Reverence toward the worthy (here, the addressed person) combined with steadfast performance of one’s own dharma (svakarma) yields lasting spiritual attainment; ethical life and proper conduct are presented as the true means to enduring welfare.
Śalya states that brāhmaṇas, after paying homage to the person being addressed, proceed to an enduring blessed destination gained through their own meritorious duties—so complete that they are said to go together with their families.