Shloka 30
कुरुक्षेत्रे सेनानिवेशवृत्तान्तः — Dhṛtarāṣṭra Questions Saṃjaya on the Deployed Armies
तच्च मे नाकरोद् वाक्यं त्वदर्थे मधुसूदन: । निर्विष्ट: सर्वभावेन धनंजयमवेक्ष्य ह,'परंतु युधिष्ठिर! तुम्हारे लिये ही मधुसूदन श्रीकृष्णने मेरी उस बातको नहीं माना है। ये अर्जुनको देखकर सब प्रकारसे उसीपर निछावर हो रहे हैं
tac ca me nākarod vākyaṃ tvadarthe madhusūdanaḥ | nirviṣṭaḥ sarvabhāvena dhanañjayam avekṣya ha ||
វៃសម្បាយណៈបាននិយាយថា៖ «ប៉ុន្តែ ឱ យុធិષ્ઠិរ! មធុសូទន (ក្រឹષ્ણ) មិនទទួលយកពាក្យណែនាំរបស់ខ្ញុំទេ ទោះបីខ្ញុំបាននិយាយសម្រាប់ប្រយោជន៍របស់អ្នកក្តី។ ព្រោះពេលបានមើលឃើញ ធនញ្ជយ (អរជុន) គាត់បានលះបង់ខ្លួនទាំងមូលទៅលើគាត់ ដោយស្មោះស្ម័គ្រគ្រប់បែបយ៉ាង។»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how personal bonds and chosen commitments shape action: Kṛṣṇa, even when advice is framed for Yudhiṣṭhira’s benefit, remains wholly aligned with Arjuna—showing steadfast loyalty and single-minded dedication as a moral force in the unfolding dharma-conflict.
Vaiśampāyana reports to Yudhiṣṭhira that Kṛṣṇa did not follow the speaker’s counsel. The reason given is Kṛṣṇa’s complete absorption in Arjuna after beholding him—indicating where Kṛṣṇa’s immediate focus and allegiance lie in the tense pre-war context.