Shloka 17
Udyoga Parva, Adhyāya 148: Vāsudeva’s Report—Mobilization and the Nīti Sequence
Sāma–Bheda–Daṇḍa
देवापिस्तु महातेजास्त्वग्दोषी राजसत्तम: । धार्मिक: सत्यवादी च पितु: शुश्रूषणे रत:,“नृपश्रेष्ठ देवापि महान् तेजस्वी होते हुए भी चर्मरोगसे पीड़ित थे। वे धार्मिक, सत्यवादी, पिताकी सेवामें तत्पर, साधु पुरुषोंद्वारा सम्मानित तथा नगर एवं जनपद- निवासियोंके लिये आदरणीय थे। देवापिने बालकोंसे लेकर वृद्धोंतक सभीके हृदयमें अपना स्थान बना लिया था
devāpis tu mahātejāstvagdoṣī rājasattamaḥ | dhārmikaḥ satyavādī ca pituḥ śuśrūṣaṇe rataḥ ||
វាយុបាននិយាយថា៖ «ទេវាពិ ទោះមានពន្លឺរុងរឿងយ៉ាងខ្លាំង និងជាស្តេចប្រសើរបំផុត ក៏ត្រូវទុក្ខដោយជំងឺស្បែក។ ទោះយ៉ាងណា ព្រះองค์មានធម៌ ស្មោះត្រង់ចំពោះសច្ចៈ ហើយរីករាយក្នុងការបម្រើព្រះបិតា—បង្ហាញថា គុណធម៌ និងកាតព្វកិច្ចកូនចំពោះឪពុកម្តាយ អាចភ្លឺចែងចាំង ទោះរាងកាយត្រូវទម្ងន់ដោយជំងឺក៏ដោយ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharma and truthfulness are not diminished by physical affliction; a ruler’s true excellence is shown through ethical conduct and devoted service—especially filial service.
Vāyu describes King Devāpi: despite suffering from a skin disease, he is portrayed as an exemplary king—righteous, truthful, and devoted to serving his father—setting up a moral exemplar within the Udyoga Parva discourse.