Shloka 18
भीष्मस्य दुर्योधनं प्रति कुलहितोपदेशः | Bhīṣma’s Counsel to Duryodhana on Dynastic Welfare
जो किसीके द्वारा अच्छी तरह पालित-पोषित होकर कृतार्थ होते हैं; परंतु उस उपकारका बदला चुकाने-योग्य समय आनेपर जो अस्थिरचित्त पापात्मा पुरुष पूर्वकृत उपकारोंको न देखकर बदल जाते हैं
dhṛtarāṣṭrasya putrāṇām arthe yotsyāmi te sutaiḥ | balaṃ ca śaktiṃ cāsthāya na vai tvayy anṛtaṃ vade ||
ករណៈបាននិយាយថា៖ «អ្នកណាដែលត្រូវបានថែរក្សាល្អ ហើយបានសម្រេចកិច្ច; ប៉ុន្តែពេលដល់វេលាសងគុណវិញ ក៏ជាមនុស្សបាបចិត្តអស្ថិរភាព មិនគិតដល់គុណដែលបានទទួល ហើយបែរចិត្តទៅ—អ្នកនោះគឺជាអ្នកលួចអាហាររបស់ម្ចាស់ និងជាអ្នកប្រព្រឹត្តកំហុសចំពោះព្រះរាជាអ្នកមានគុណ។ សម្រាប់អ្នកអកតញ្ញូបាបកម្មទាំងនោះ មិនមានសុខក្នុងលោកនេះទេ ហើយក៏មិនមានសុខក្នុងលោកក្រោយដែរ។ ដើម្បីប្រយោជន៍កូនៗរបស់ធ្រិតរាស្ត្រ ខ្ញុំនឹងប្រយុទ្ធជាមួយកូនៗរបស់អ្នក ដោយពឹងលើកម្លាំង និងអំណាចរបស់ខ្ញុំតាមដែលមាន។ ខ្ញុំមិននិយាយកុហកចំពោះអ្នកឡើយ។»
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The passage upholds gratitude and loyalty as ethical duties: one who abandons a benefactor when repayment is due is condemned as ungrateful and sinful, while Karna presents his own stance as steadfast repayment and truthfulness.
Karna declares to his interlocutor (addressing the father of the Pāṇḍavas in context) that he will fight the Pāṇḍavas for the sake of Dhṛtarāṣṭra’s sons, asserting that he is speaking truth and will act according to his strength and power.