Shloka 7
Kṛṣṇasya Karṇam Prati Sāntvavacana
Kṛṣṇa’s Conciliatory Address to Karṇa
मित्रध्रुग् दुष्टभावश्च नास्तिको5थानृजु: शठ: । न सत्सु लभते पूजां यज्ञे मूर्ख इवागत:,जैसे यज्ञमें आया हुआ मूर्ख ब्राह्मण प्रतिष्ठा नहीं पाता, उसी प्रकार जो मित्रद्रोही, दुर्भावनायुक्त, नास्तिक, कुटिल और शठ है, वह सत्पुरुषोंमें कभी सम्मान नहीं पाता है
mitradhruk duṣṭabhāvaś ca nāstiko 'thānṛjuḥ śaṭhaḥ | na satsu labhate pūjāṁ yajñe mūrkha ivāgataḥ ||
ភីष្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «អ្នកដែលក្បត់មិត្ត មានចិត្តអាក្រក់ មិនជឿលើធម៌ បត់បែនក្បត់កល និងល្បិចល្បាញ—មនុស្សបែបនេះ មិនដែលទទួលបានកិត្តិយសក្នុងចំណោមសត្ដបុរសឡើយ។ ដូចជាព្រះព្រាហ្មណ៍ល្ងង់មកដល់ពិធីយញ្ញ មិនទទួលបានការគោរពដូច្នោះដែរ អ្នកអាក្រក់ និងគ្មានសទ្ធា ក៏មិនអាចទទួលបានការគោរពពិតក្នុងសង្គមអ្នកល្អបានទេ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Honor in the company of the virtuous is not obtained by status or mere presence; it depends on character. Betraying friends, cultivating malice, rejecting dharma, and practicing crooked deceit make a person unworthy of respect among good people.
In Udyoga Parva, Bhīṣma offers counsel on conduct and the qualities that lead to esteem or disgrace. Here he uses a ritual simile—an unworthy, foolish attendee at a yajña gains no regard—to stress that the wicked and deceitful similarly receive no honor among the righteous.