Shloka 11
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
अदृश्यन्तोद्यतान्येव सर्वप्रहरणानि च । नानाबाहुषु कृष्णस्य दीप्यमानानि सर्वश:,शंख, चक्र, गदा, शक्ति, शार्ड््धनुष, हल तथा नन्दक नामक खड्ग--ये ऊपर उठे हुए ही समस्त आयुध श्रीकृष्णकी अनेक भुजाओंमें देदीप्यमान दिखायी देते थे
adṛśyantodyatāny eva sarvapraharaṇāni ca | nānābāhuṣu kṛṣṇasya dīpyamānāni sarvaśaḥ || śaṅkhaṃ cakraṃ gadāṃ śaktiṃ śārṅgadhanur halaṃ tathā | nandaka-nāmakaṃ khaḍgaṃ—ete ūrdhvam udyatāḥ sarvāyudhāni śrīkṛṣṇasya bahuṣu bāhuṣu dīpyamānāni dṛśyante sma ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ អាវុធទាំងឡាយ ដែលបានលើកឡើងរួចហើយ ត្រូវបានឃើញភ្លឺចែងចាំងគ្រប់ទិសលើព្រះក្រឹષ્ણ ដែលមានព្រះហស្តជាច្រើន—ស័ង្ខ, ចក្រ, គទា, សក្តិ (លំពែង), ធ្នូសារង្គ, នង្គ័ល និងដាវឈ្មោះ នន្ទក។ ទិដ្ឋភាពនោះមិនមែនបង្ហាញតែអំណាចសង្គ្រាមទេ ប៉ុន្តែជាភ័យកោតនៃការការពារដ៏ទេវភាព៖ កម្លាំងមានស្រាប់ តែឈរជាព្រមាន និងជាខែលសម្រាប់ធម៌ មិនមែនជាអំពើហិង្សាឥតគិតគូរ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames divine power as aligned with dharma: the display of irresistible weaponry is not glorification of aggression but an ethical warning—dharma is protected, and adharma is checked by a higher order.
Vaiśampāyana describes a vision of Kṛṣṇa with many arms, each bearing radiant weapons (conch, discus, mace, spear, Śārṅga bow, plough, and Nandaka sword), emphasizing a theophanic display meant to inspire awe and restraint in the unfolding conflict.