Shloka 20
Udyoga Parva, Adhyāya 13: Śacī’s Delay, Deva-Counsel, and Indra’s Purification
संविभज्य च भूतेषु विसृज्य च सुरेश्वर: । विज्वरो धूतपाप्मा च वासवो5भवदात्मवान्,इस प्रकार समस्त भूतोंमें ब्रह्महत्याका विभाजन करके देवेश्वर इन्द्रने उसे त्याग दिया और स्वयं मनको वशमें करके वे निष्पाप तथा निश्चिन्त हो गये
saṁvibhajya ca bhūteṣu visṛjya ca sureśvaraḥ | vijvaro dhūtapāpmā ca vāsavo ’bhavad ātmavān ||
ព្រះឥន្ទ្រា ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា បានចែកចាយបាប «ព្រហ្មហត្យា» ទៅក្នុងសត្វមានជីវិតទាំងឡាយ ហើយបោះបង់វាចោល។ ដោយគ្រប់គ្រងចិត្តរបស់ព្រះអង្គ ព្រះវាសវៈបានរួចផុតពីភាពក្តៅក្រហាយ និងទុក្ខវេទនា បាបត្រូវបានក្រឡុកចេញ ហើយព្រះអង្គក្លាយជាបរិសុទ្ធ ស្ងប់ស្ងាត់ មិនរំខានចិត្ត។
नहुष उवाच
Educational Q&A
Moral taint (pāpa) is not removed by denial but by deliberate resolution: it is apportioned and relinquished, and inner purity is stabilized through self-mastery (ātmavat). The verse links ethical cleansing with restraint and restored order.
Nahusha describes how Indra, burdened by brahmahatyā, distributes that burden among beings and then casts it off; as a result Indra becomes free from distress, purified of sin, and self-possessed.