Shloka 30
उद्योगपर्व (अध्याय १२९) — केशवस्य वैभवप्रदर्शनम् / Krishna’s Theophanic Display in the Kuru Assembly
अहं तु सर्वास्तनयाननुजानामि ते नृप । “नरेश्वर! यह दुर्योधन जैसा चाहता है, वैसा ही हो। मैं आपके सभी पुत्रोंको इसके लिये आज्ञा देता हूँ ।। एतच्छुत्वा तु विदुरं धृतराष्ट्रो3भ्यभाषत । क्षिप्रमानय तं पापं राज्यलुब्धं सुयोधनम्,यह सुनकर धृतराष्ट्रने विदुरसे कहा--“तुम उस पापात्मा राज्यलोभी दुर्योधनको उसके मित्रों, मन्त्रियों, भाइयों तथा अनुगामी सेवकोंसहित शीघ्र मेरे पास बुला लाओ। यदि पुनः उसे सन्मार्गपर उतार सकूँ तो अच्छा होगा”
ahaṁ tu sarvās tanayān anujānāmi te nṛpa | etac chrutvā tu viduraṁ dhṛtarāṣṭro 'bhyabhāṣata | kṣipram ānaya taṁ pāpaṁ rājya-lubdhaṁ suyodhanam |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ, ខ្ញុំអនុញ្ញាតដល់កូនប្រុសទាំងអស់របស់ព្រះអង្គ—សូមឲ្យវាកើតឡើងតាមដែលទុរយោធនៈប្រាថ្នា»។ ពេលឮដូច្នេះ ធ្រិតរាស្ត្រាបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់វិទុរៈថា៖ «ចូរប្រញាប់នាំសុយោធនៈ អ្នកមានចិត្តបាប និងលោភរាជ្យនោះ មកទីនេះ។ នាំគាត់មកជាមួយមិត្តភក្តិ មន្ត្រី បងប្អូន និងអ្នកបម្រើអ្នកតាមដានទាំងអស់។ ប្រសិនបើខ្ញុំអាចបង្វែរគាត់ឲ្យត្រឡប់ទៅផ្លូវត្រឹមត្រូវបាន នោះជាការល្អ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Unchecked desire for power (rājya-lobha) is portrayed as a moral failing that endangers family and kingdom; even a king’s late wish to correct a wrong path must contend with the consequences of earlier indulgence and weak restraint.
After hearing a decisive statement granting the sons freedom to act as Duryodhana wishes, Dhṛtarāṣṭra urgently instructs Vidura to summon Duryodhana (with his circle) so that he might still attempt to redirect him toward righteous conduct and avert disaster.