Shloka 14
ययातिपतन-कारणम् (The Cause of Yayāti’s Fall) — Nārada’s Counsel on Pride and Reconciliation
न मे रत्नानि न धनं न तथान्ये परिच्छदा: । क्रतुष्वनुपयुक्तानि तेन सत्येन खं ब्रज
na me ratnāni na dhanaṁ na tathānye paricchadāḥ | kratuṣv anupayuktāni tena satyena khaṁ braja |
នារ៉ដៈបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនមានរតនៈ មិនមានទ្រព្យសម្បត្តិ ហើយក៏មិនមានវត្ថុប្រើប្រាស់ផ្សេងៗណាមួយដែលនៅសល់មិនបានប្រើទេ។ អ្វីៗដែលខ្ញុំមាន បានយកទៅប្រើក្នុងយញ្ញទាំងអស់ហើយ។ ដោយអានុភាពនៃសច្ចៈនេះ សូមទៅដល់សួគ៌»។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of truthfulness (satya) and the ideal of non-attachment: one who has dedicated all possessions to righteous acts can invoke truth as a moral force, directing merit toward another’s welfare.
Nārada declares that he has no remaining wealth or valuables because everything has already been used in sacrifices; he then makes a truth-statement (satyavacana) and, by its potency, urges the addressed person to attain the heavenly realm.