Shloka 27
Adhyāya 12: Devas’ Petition to Nahūṣa; Bṛhaspati on Śaraṇāgata-Dharma; Indrāṇī’s Strategic Delay
शल्य उवाच ततस्तेन तथोक्ते तु प्रीता देवास्तथाब्रुवन् । ब्रह्मन् साथ्विवमुक्त ते हितं सर्वदिवौकसाम्,शल्य कहते हैं--राजन्! उनके इस प्रकार सलाह देनेपर देवता बड़े प्रसन्न हुए और इस प्रकार बोले--'ब्रह्मनन्! आपने बहुत अच्छी बात कही है। इसीमें सम्पूर्ण देवताओंका हित है
śalya uvāca | tatastena tathokte tu prītā devās tathābruvan | brahman sādhv idam ukta te hitaṃ sarvadivaukasām |
សាល្យា បាននិយាយថា៖ «បន្ទាប់ពីគាត់បាននិយាយដូច្នោះ ព្រះទេវតាទាំងឡាយក៏រីករាយ ហើយឆ្លើយថា៖ ‘ឱ ព្រាហ្មណ៍! ពាក្យដែលអ្នកបាននិយាយនោះល្អប្រសើរពិតប្រាកដ។ ក្នុងនោះមានសេចក្តីសុខសាន្តប្រយោជន៍របស់អ្នកស្ថិតនៅស្ថានសួគ៌ទាំងអស់’»
शल्य उवाच
Educational Q&A
Sound counsel grounded in welfare (hita) and right conduct is affirmed as beneficial not merely for an individual but for the whole community; here, even the gods endorse the statement as universally salutary.
After a Brahman (or learned speaker) offers advice, the gods become pleased and respond, praising the counsel as excellent and declaring it to be in the interest of all heavenly beings.