Shloka 4
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
नानापुरुषदेश्यानामीश्चरैश्व समाकुलम् | ऋषिभिर्त्रह्मकल्पैश्व समन््तादावृतं वनम्,प्रयागका वह वन अनेक जनपदोंके राजाओंसे व्याप्त हो गया और ब्रह्माजीके समान तेजस्वी ब्रह्मर्षियोंने उस स्थानको सब ओरसे घेर लिया
nānā-puruṣa-deśyānām īśvaraiś ca samākulam | ṛṣibhir brahma-kalpaiś ca samantād āvṛtaṃ vanam ||
នារទៈ បាននិយាយថា៖ «ព្រៃនោះបានក្លាយជាកន្លែងកកកុញដោយព្រះមហាក្សត្រ និងអធិរាជពីដែនដី និងជនជាតិជាច្រើន ហើយត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញគ្រប់ទិសដោយព្រះឥសីប្រភេទ ប្រាហ្មឥសី ដែលមានពន្លឺរុងរឿងដូចព្រះព្រហ្មា»។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញថា ទីសក្ការៈអាចទាក់ទាញទាំងអំណាចលោកិយ និងអធិការកិច្ចធម៌ ដោយសកម្មភាពនយោបាយត្រូវឈរនៅក្រោមភ្នែកធម៌ដែលឥសីទាំងឡាយតំណាង។
नारद उवाच
Educational Q&A
Worldly authority (kings) is portrayed as gathering within a space dominated by spiritual authority (brahmarṣis). The implied ethical point is that political decisions—especially in tense pre-war contexts—should be restrained and guided by dharma as represented by the sages.
Nārada describes a forest (associated with Prayāga in the gloss) becoming densely filled with rulers from many regions, while powerful sages, radiant like Brahmā, surround the place on all sides—creating an image of a grand, dharma-charged assembly.