Shloka 13
नारदकथितं माधव्याः तपश्चर्या–ययातेः स्वर्गविचारः | Nārada on Mādhavī’s Asceticism and the Scrutiny of Yayāti in Heaven
अस्यां राजर्षिश्रि: पुत्रा जाता वै धार्मिकास्त्रय: । चतुर्थ जनयत्वेक॑ भवानपि नरोत्तमम्,*राजर्षियोंने इसके गर्भसे तीन धर्मात्मा पुत्र उत्पन्न किये हैं। अब आप भी एक नरश्रेष्ठ पुत्र उत्पन्न कीजिये, जिसकी संख्या चौथी होगी
asyāṁ rājarṣiśrīḥ putrā jātā vai dhārmikās trayaḥ | caturthaṁ janayatv ekaṁ bhavān api narottamam ||
នារ៉ទៈបាននិយាយថា៖ «ពីស្ត្រីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់នេះ ព្រះរាជឥសីទាំងឡាយបានបង្កើតកូនប្រុសមានធម៌បីរូបរួចហើយ។ ឥឡូវនេះ សូមព្រះអង្គផង ឱ មនុស្សដ៏ប្រសើរ! បង្កើតកូនប្រុសមួយរូប ដើម្បីឲ្យគាត់ក្លាយជារូបទីបួន»
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse frames progeny as an ethical and dynastic responsibility: righteous lineage (dhārmika putras) is praised, and the addressee is urged to contribute a worthy successor—‘narottama’—so that virtue and stability continue through the family line.
Nārada addresses a respected man, noting that a noble woman has already borne three righteous sons to royal sages, and he urges the listener to beget one more outstanding son, who would become the fourth in that sequence.