Shloka 7
Gālava Completes the Horse-Gift: Garuḍa’s Counsel and Viśvāmitra’s Acceptance (गालव-विष्वामित्र-सम्बन्धः)
अनपत्योऊसि राजर्षे पुत्रो जनय पार्थिव । पितृन् पुत्र॒प्लवेन त्वमात्मानं चैव तारय,'राजर्षे! पृथ्वीपते! आप संतानहीन हैं। अतः इससे दो पुत्र उत्पन्न कीजिये और पुत्ररूपी नौकाद्वारा पितरोंका तथा अपना भी उद्धार कीजिये
anapatyo 'si rājarṣe putraṁ janaya pārthiva | pitṝn putraplavena tvam ātmānaṁ caiva tārayāḥ ||
នារទៈ បាននិយាយថា៖ «ឱ រាជឥសី! ឱ ព្រះបាទម្ចាស់ផែនដី! ព្រះអង្គគ្មានពូជពង្ស។ ដូច្នេះ សូមបង្កើតកូនប្រុសមួយ; ដោយកូនប្រុស—ដូចជាទូក—សូមសង្គ្រោះបិតរបុព្វបុរស និងនាំឲ្យមានការរួចផុតសម្រាប់ព្រះអង្គផង»។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the dharmic importance of progeny: a son is portrayed as the means (‘boat’) by which one fulfills obligations to the ancestors (pitṛs) and secures one’s own continuity and welfare through prescribed rites and lineage.
Nārada addresses a king described as a rājarṣi and urges him to beget a son, emphasizing that offspring are essential for performing ancestral duties and for the spiritual and social continuity of the royal line.