Śāṇḍilī–Suparṇa Saṃvāda
Conduct, Intention, and Restoration
गालव उवाच क्रममाणस्य ते रूप॑ दृश्यते पन्नगाशन । भास्करस्थेव पूर्वाह्ने सहस्रांशोर्विवस्वत:,गालवने कहा--सर्वभोजी गरुड़! पूर्वह्लकालमें सहस्र किरणोंसे सुशोभित भुवनभास्कर सूर्यका स्वरूप जैसा दिखायी देता है, आकाशमें उड़ते समय तुम्हारा स्वरूप भी वैसा ही दृष्टिगोचर होता है
gālava uvāca | kramamāṇasya te rūpaṃ dṛśyate pannagāśana | bhāskarastheva pūrvāhne sahasrāṃśor vivasvataḥ ||
គាលវៈបាននិយាយថា៖ «ឱ អ្នកស៊ីពស់ (ករុដៈ)! នៅពេលអ្នកហោះហើរឆ្លងមេឃ រូបរបស់អ្នកលេចចេញដូចព្រះអាទិត្យ—វិវស្វាន មានពន្លឺពាន់កាំ—ដែលឃើញនៅពេលព្រឹក ដូចជាស្ថិតនៅលើមេឃយ៉ាងរុងរឿង»។
गालव उवाच
The verse models respectful speech and moral admiration: extraordinary power should be recognized with humility and clarity, and true greatness is portrayed as life-giving radiance rather than mere intimidation.
Gālava addresses Garuḍa directly, describing how Garuḍa’s moving form in the sky appears like the brilliant forenoon Sun, emphasizing his awe-inspiring visibility and majesty.