Shloka 1
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
इस प्रकार श्रीमहाभारत उद्योगपर्वके अन्तर्गत भगवद्यानपर्वमें मातलिके द्वारा वरका खोजविषयक एक सौ पॉचवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ १०५ ॥/ ऑपन-माज बक। डे षर्डाधिकभशततमोब् ध्याय: लि की धनको समझाते हुए धर्मराजके द्वारा वि परीक्षा तथा गालवके विश्वामित्रसे गुरुदक्षिणा माँगनेके लिये हठका वर्णन जनमेजय उवाच अनर्थ जातनिर्बन्ध॑ परार्थे लोभमोहितम् । अनार्यकेष्वभिरतं मरणे कृतनिश्चयम्
Janamejaya uvāca |
anartha-jāta-nirbandhaṁ parārthe lobha-mohitam |
anāryakeṣv abhirataṁ maraṇe kṛta-niścayam ||
ជនមេជយៈបានទូលថា៖ «ឱ ព្រះគ្រូដ៏គួរគោរព! ទុរយោធនៈរឹងរូសប៉ិនប្រសប់ក្នុងការប្រព្រឹត្តកិច្ចការដែលបង្កគ្រោះមហន្តរាយ។ ដោយត្រូវលោភលន់ចំពោះទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកដទៃបំភាន់ចិត្ត គាត់បានរីករាយក្នុងសង្គម និងវិធីប្រព្រឹត្តរបស់អ្នកអសុរៈ ហើយបានសម្រេចចិត្តលើផ្លូវដែលនាំទៅរកមរណៈ»។
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
Unchecked greed (lobha) and delusion (moha) drive a person to cling stubbornly to harmful courses (anartha), seek what belongs to others (parārtha), and associate with ignoble conduct (anārya), culminating in self-destruction; the verse frames Duryodhana as an ethical cautionary example.
Janamejaya begins a pointed inquiry about Duryodhana’s character—his obstinate pursuit of ruinous aims, covetousness, and death-bound resolve—setting up the broader discussion of why elders and well-wishers could not restrain him in the lead-up to the great conflict.