Shloka 16
Udyoga Parva, Adhyaya 104: Nārada on Suhṛt and Nirbandha; the Viśvāmitra–Gālava Exemplum Begins
वासव! आपने मेरी अवज्ञा करके जो मेरा भोजन छीन लिया है, उसके कारण मेरा सारा गौरव नष्ट हो गया तथा इसमें कारण हुए हैं आप और ये श्रीहरि ।। अदित्यां य इमे जाता बलविक्रमशालिन: । त्वमेषां किल सर्वेषां बलेन बलवत्तर:,विष्णो! अदितिके गर्भसे जो ये बल और पराक्रमसे सुशोभित देवता उत्पन्न हुए हैं, इन सबमें बलकी दृष्टिसे अधिक शक्तिशाली आप ही हैं
Vāsava! āpane merī avajñā karake yo merā bhojana chīna liyā hai, usake kāraṇa merā sārā gaurava naṣṭa ho gayā tathā isameṃ kāraṇa hue haiṃ āpa aura ye Śrīhari. Adityāṃ ya ime jātā balavikramśālinaḥ; tvam eṣāṃ kila sarveṣāṃ balena balavattaraḥ, Viṣṇo! Aditike garbhase jo ye bala aura parākrama se suśobhita devatā utpanna hue haiṃ, in sabameṃ bala kī dṛṣṭi se adhika śaktīśālī āpa hī haiṃ.
គរុឌៈបាននិយាយថា៖ «ឱ វាសវ (ឥន្ទ្រ)! អ្នកបានប្រឆាំងខ្ញុំ ហើយដណ្តើមយកអាហាររបស់ខ្ញុំ; ដោយហេតុនោះ កិត្តិយសទាំងមូលរបស់ខ្ញុំបានវិនាស—ហើយក្នុងរឿងនេះ អ្នក និង ព្រះស្រីហរិ (វិṣṇុ) ជាមូលហេតុ។ ឱ វិṣṇុ! ក្នុងចំណោមទេវតាដ៏ខ្លាំងក្លា និងក្លាហាន ដែលកើតពីអទិតិ អ្នកពិតជាខ្លាំងជាងគេទាំងអស់ដោយអំណាច»។
गरुड उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of disrespect and wrongful appropriation—how an act that humiliates another destroys honor and breeds conflict—while also affirming a divine order in which true supremacy is attributed to Viṣṇu beyond mere force.
Garuḍa addresses Indra (Vāsava), accusing him of having seized Garuḍa’s food and thereby causing Garuḍa’s loss of prestige; in the same breath Garuḍa situates the dispute within the wider divine hierarchy by acknowledging the superior power of Viṣṇu among the Ādityas born of Aditi.