Shloka 60
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
य इमां संहितां पुण्यां पुत्रमध्यापयच्छुकम् । मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च । संसारेष्वनुभूतानि यान्ति यास्यन्ति चापरे
ya imāṃ saṃhitāṃ puṇyāṃ putram adhyāpayac chukam | mātāpitṛsahasrāṇi putradāraśatāni ca | saṃsāreṣv anubhūtāni yānti yāsyanti cāpare ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ព្រះភគវាន វេដវ្យាសៈ អ្នកបានបង្ហាញសំហិតាពិសិដ្ឋនេះ ហើយបង្រៀនដល់ព្រះបុត្រា ស៊ូកៈ—(ដូច្នេះទ្រង់បានបង្ហាញសេចក្តីបង្រៀនសារសំខាន់នៃមហាភារតៈ)៖ ក្នុងសំសារៈ មនុស្សបានជួបប្រទះ កំពុងជួបប្រទះ ហើយនឹងបន្តជួបប្រទះការរួមជួប និងការបែកបាក់ជាមួយមាតាបិតារាប់ពាន់ និងភរិយា-បុត្ររាប់រយ។ ចំណងទាំងនេះតែងតែត្រូវបានបង្កើតឡើង ហើយត្រូវបានបំបែកឡើងវិញជាញឹកញាប់ក្នុងសំសារៈ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly relationships—parents, spouses, children—are repeatedly gained and lost across the cycles of saṃsāra. Recognizing this recurring conjunction and separation encourages detachment and a clearer pursuit of dharma rather than clinging to transient bonds.
Vaiśampāyana introduces a key, distilled instruction associated with the Mahābhārata’s sacred teaching tradition: the holy compendium was revealed and taught to Śuka, and its essence is stated as a reflection on the repetitive, impermanent nature of familial ties in worldly existence.