Shloka 10
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
मुनि: पुराण: कौरव्य पाराशर्यों महाव्रत: । अगाथबुद्धि: सर्वज्ञो गतिज्ञ: सर्वकर्मणाम्
muniḥ purāṇaḥ kauravya pārāśaryo mahāvrataḥ | agāthabuddhiḥ sarvajño gatijñaḥ sarvakarmaṇām ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ កូនចៅកុរុ! ព្រះឥសីបុរាណ វ្យាសៈ កូនប្រសារសរៈ—អ្នកកាន់វ្រតដ៏មហិមា មានប្រាជ្ញាដ៏ជ្រៅជ្រះ មហាជ្ញា និងជ្រាបច្បាស់អំពីចុងក្រោយនៃគ្រប់កម្ម—បានប្រាប់ខ្ញុំដូច្នេះថា៖ បន្ទាប់ពីទទួលផលនៃកម្មរបស់ខ្លួនរួច វីរបុរសទាំងអស់នោះ នៅទីបំផុតបានរលាយត្រឡប់ចូលទៅក្នុងសភាពដើមរបស់ខ្លួនវិញ។ ហើយភីស្មៈ អ្នកមានតេជៈខ្លាំង និងពន្លឺដ៏លើសលប់ បានចូលទៅក្នុងសភាពនៃវសុទាំងឡាយវិញ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Actions (karma) have definite outcomes (gati), and after those results are experienced, beings return to their intrinsic or original state; the verse frames this as a cosmic settling of accounts, witnessed and affirmed by the all-knowing sage Vyāsa.
Vaiśampāyana reports Vyāsa’s authoritative explanation of the heroes’ final destiny: having undergone the consequences of their deeds, they ultimately merge into their primordial identities; specifically, Bhīṣma is said to re-enter the divine class of the Vasus.