Shloka 10
Svargārohaṇa-parva, Adhyāya 4 — Yudhiṣṭhira’s Vision of the Celestial Assembly
Recognition and Explanation
तथा ददर्श पाज्चालीं कमलोत्पलमालिनीम् | वपुषा स्वर्गमाक्रम्य तिष्ठन्तीमर्कवर्चसम्
tathā dadarśa pāñcālīṃ kamalotpalamālinīm | vapuṣā svargam ākramya tiṣṭhantīm arkavarcasaṃ ||
បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានឃើញ ទ្រពោបទី ព្រះនាងរាជកុមារីបាញ្ចាលា តុបតែងដោយកម្រងផ្កាឈូក និងផ្កាឈូកទឹក។ ដោយពន្លឺដ៏ទេវភាពនៃរូបកាយរបស់នាង នាងហាក់ដូចជាប្រឡាក់ពេញ និងលើសលប់សូម្បីតែស្ថានសួគ៌ ដោយឈរនៅទីនោះមានតេជៈដូចព្រះអាទិត្យ—ជាសញ្ញានៃផលសម្រេចនៃការអត់ធ្មត់ និងសេចក្តីសុចរិត បន្ទាប់ពីទុក្ខវេទនា។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores karmic fruition and dharmic vindication: one who has endured hardship with steadfastness and integrity is ultimately honored, here symbolized by Draupadī’s sun-like radiance in Svarga.
In the Svargarohana episode, the narrator describes a vision of Draupadī in heaven—garlanded with lotuses, standing in divine brilliance that seems to pervade and outshine the celestial realm.