Shloka 31
स्वर्गारोहणपर्व — तृतीयोऽध्यायः
Indra and Dharma’s Consolation; Celestial Gaṅgā Purification
भो भो राजन महाप्राज्ञ प्रीतो5स्मि तव पुत्रक । मद्धकत्या सत्यवाक्यैश्नल क्षमया च दमेन च
bho bho rājan mahāprajña prīto ’smi tava putraka | madbhaktyā satyavākyaiś ca kṣamayā ca damena ca ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ឱ អ្នកប្រាជ្ញដ៏ធំ—កូនរបស់ខ្ញុំ—ខ្ញុំពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំងចំពោះអ្នក៖ ចំពោះការគោរពស្រឡាញ់របស់អ្នកចំពោះខ្ញុំ ការនិយាយពិត ការអត់ធ្មត់ និងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍របស់អ្នក»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse commends foundational dharmic virtues—devotion to the worthy, truthfulness in speech, forgiveness/forbearance, and restraint of the senses—as qualities that make a person truly admirable and spiritually fit.
The speaker, Vaiśampāyana, addresses a king affectionately as “son” and expresses strong approval, explicitly listing the king’s virtues (devotion, truthful speech, patience, and self-control) as the reasons for his satisfaction.