Shloka 51
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 2 — Yudhiṣṭhira’s Inquiry for His Kin and the Vision of a Punitive Realm
स तीव्रगन्धसंतप्तो देवदूतमुवाच ह । गम्यतां तत्र येषां त्वं दूतस्तेषामुपान्तिकम्
sa tīvra-gandha-santapto deva-dūtam uvāca ha | gamyatāṃ tatra yeṣāṃ tvaṃ dūtas teṣām upāntikam |
ត្រូវបានទារុណដោយក្លិនស្អុយដ៏មិនអាចទ្រាំបាន ព្រះអង្គបាននិយាយទៅកាន់ទេវទូតថា៖ «ចូរត្រឡប់ទៅកាន់អ្នកដែលអ្នកជាទូតរបស់ពួកគេ។ ខ្ញុំនឹងមិនទៅទីនោះទេ។ ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅទីនេះ—ចូរជូនដំណឹងដល់ម្ចាស់របស់អ្នក។ ខ្ញុំនៅទីនេះ ព្រោះដោយខ្ញុំនៅជិត ពួកបងប្អូន និងសាច់ញាតិដែលកំពុងទទួលទុក្ខទាំងនេះ បានទទួលសេចក្តីសុខបន្តិចបន្តួច»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Compassion and solidarity can outweigh personal comfort: the hero chooses to remain with suffering kin so that his presence eases their pain, embodying dharma as empathetic responsibility rather than self-serving reward.
Overwhelmed by a dreadful stench in the infernal region, he tells the divine messenger to return to the gods and report that he will not proceed; he resolves to stay where his distressed brothers and relatives are, because they gain relief from his nearness.