Shloka 18
Gāndhārī’s Battlefield Survey: The Fallen and the Onset of Funeral Rites (शल्य-भगीरथ-भीष्म-द्रोणादि-दर्शनम्)
कर्णिनालीकनाराचैरास्तीर्य शयनोत्तमम् | आविश्य शेते भगवान् स्कन्द: शरवर्ण यथा,जैसे भगवान् स्कन्द सरकण्डोंके समूहपर सोये थे, उसी प्रकार ये भीष्मजी कर्णी, नालीक और नाराच आदि बाणोंकी उत्तम शय्या बिछाकर उसीका आश्रय ले सो रहे हैं
karṇinālīkanārācair āstīrya śayanottamam | āviśya śete bhagavān skandaḥ śaravarṇa yathā ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ដោយបានរាលព្រំគ្រែដ៏ល្អឥតខ្ចោះដែលធ្វើពីព្រួញប្រភេទ កර්ṇin, nālīka និង nārāca រួចហើយ ព្រះបុរសវីរនោះបានដេកសម្រាកលើវា—ដូចព្រះស្កន្ទៈដ៏ទេវភាពធ្លាប់ដេកលើគ្រែស្មៅកន្ទ្រាក់។ រូបភាពនេះបង្ហាញអំពីការអត់ធ្មត់របស់អ្នកចម្បាំង និងសេចក្តីថ្លៃថ្នូរដ៏ស្ងប់ស្ងាត់នៃការឈឺចាប់ដែលទ្រាំទ្រដោយមិនត្អូញត្អែរ បន្ទាប់ពីសង្គ្រាម។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness and disciplined endurance: even in extreme pain and the moral wreckage of war, a great warrior bears suffering with composure. The comparison to Skanda elevates this endurance into a model of austere dignity rather than mere physical toughness.
The narrator describes a figure lying upon a deliberately arranged ‘bed’ of various arrows, and likens this scene to the god Skanda resting on a bed of reeds. The simile intensifies the visual and ethical tone—an extraordinary, almost sacred stillness amid devastation.