Shloka 37
Yuddha-yajña-vyākhyāna (The Battle as Sacrifice): Ambarīṣa–Indra Saṃvāda
पत्नीशाला कृता यस्य परेषां वाहिनीमुखम्
patnīśālā kṛtā yasya pareṣāṃ vāhinīmukham
អម្បារីសៈ បាននិយាយថា៖ «សម្រាប់អ្នកណា ដែលសូម្បីតែ ‘មុខទ័ព’ របស់ខ្លួន ត្រូវបានបម្លែងទៅជា ‘សាលាប្រពន្ធ’—នោះគឺ មុខទ័ពសង្គ្រាមត្រូវបានបន្ថយឲ្យក្លាយជាកន្លែងនៃការពឹងផ្អែកក្នុងផ្ទះ និងការលួងលោម—មនុស្សបែបនោះ មិនអាចឈររឹងមាំក្នុងកាតព្វកិច្ចនៃការដឹកនាំ និងធម៌បានទេ»។
अम्बरीष उवाच
Educational Q&A
The verse uses a sharp metaphor to warn that a leader who lets sensuality or domestic indulgence dominate his public duty becomes unfit for steadfast, righteous leadership; self-mastery is presented as essential to dharma and governance.
In the didactic setting of the Śānti Parva, Ambarīṣa speaks in a moralizing tone, criticizing a type of ruler/warrior whose military resolve is metaphorically ‘converted’ into a private pleasure-space, implying loss of discipline and public responsibility.