Shloka 40
राजधर्मः—प्रमादवर्जनं, दण्डनीतिः, दुर्बलरक्षणम्
Royal Dharma: Vigilance, Just Punishment, Protection of the Vulnerable
सत्यं पालयति प्रीत्या नित्यं भूमिं प्रयच्छति । पूजयेदतिथीन् भृत्यान् स राज्ञो धर्म उच्यते
satyaṁ pālayati prītyā nityaṁ bhūmiṁ prayacchati | pūjayed atithīn bhṛtyān sa rājño dharma ucyate ||
ឧតត្ថ្យៈ ប្រកាសថា៖ «ធម៌ពិតរបស់ព្រះរាជា» គឺ—ដោយចិត្តល្អ និងសេចក្តីស្រឡាញ់ ព្រះរាជារក្សាសច្ចៈឲ្យបានមាំមួន ប្រចាំថ្ងៃប្រទានដីជាទាន ហើយគោរពស្វាគមន៍ភ្ញៀវ និងអ្នកដែលពឹងផ្អែកលើព្រះរាជាសម្រាប់ការចិញ្ចឹម។ ការប្រព្រឹត្តដូចនេះ—សច្ចៈ ទាន និងការថែទាំដោយកិត្តិយស—ហៅថាកាតព្វកិច្ចធម៌របស់អ្នកគ្រប់គ្រង។
उतथ्य उवाच
Educational Q&A
A ruler’s dharma is defined by ethical governance: steadfast truthfulness, continual generosity (especially land-gifts), and respectful hospitality and care for guests and dependents.
In the Śānti Parva’s instruction on royal conduct, the sage Utathya states a concise standard for kingship, describing the behaviors by which a king is recognized as righteous.