Shloka 21
अरण्यवृत्ति-वैराग्योपदेशः | Forest Discipline and the Program of Non-Attachment
अल्पं वास्वादु वा भोज्यं पूर्वालाभेन जातुचित् । अन्येष्वपि चरेँल्लाभमलाभे सप्त पूरयन्,भिक्षा थोड़ी मिली या स्वादहीन मिली, इसका विचार न करके उसे पा लूँगा। यदि कभी एक घरसे भिक्षा नहीं मिली तो दूसरे घरोंमें भी जाऊँगा। मिल गया तो ठीक है, न मिलनेकी दशामें क्रमश: सात घरोंमें जाऊँगा, आठवेंमें नहीं जाऊँगा
alpaṁ vā svādu vā bhojyaṁ pūrvālābhena jātucit | anyeṣv api carel lābham alābhe sapta pūrayan ||
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មិនថាអាហារដែលខ្ញុំទទួលបានមានតិច ឬមានរសជាតិឆ្ងាញ់ក៏ដោយ ខ្ញុំនឹងទទួលយកដោយមិនគិតគូរអំពីអ្វីដែលខ្ញុំមិនបានទទួលពីមុនឡើយ។ បើផ្ទះមួយមិនបានទាន ខ្ញុំនឹងទៅផ្ទះផ្សេងៗទៀត; បើបាន នោះគ្រប់គ្រាន់ហើយ។ តែបើមិនបាន ខ្ញុំនឹងទៅតាមលំដាប់ដល់ប្រាំពីរផ្ទះ ហើយមិនទៅផ្ទះទីប្រាំបីឡើយ»។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Practice contentment and restraint: accept whatever alms comes without craving for better food, and set a disciplined limit (seven houses) to prevent greed, harassment of householders, and dependence.
Yudhiṣṭhira describes a rule of conduct for seeking alms: he will not lament earlier failure, will try other houses if refused, and will stop after approaching seven houses, avoiding an eighth.