Shloka 226
Rājapurohita-lakṣaṇa and Purūravas–Vāyu Saṃvāda
Varṇa, Sovereignty, and Abhaya-dāna
अग्नौ वाससि सूर्ये च सुखं शीते<थधिगच्छति । जब गर्मी पड़ती है
agnau vāsasi sūrye ca sukhaṁ śīte ’thādhigacchati
ពេលត្រជាក់គ្របដណ្តប់ មនុស្សរកឃើញសុខក្នុងភ្លើង ក្នុងសម្លៀកបំពាក់ និងក្នុងកម្តៅព្រះអាទិត្យ។ គោលន័យគឺ សុខុមាលភាពរបស់មនុស្សពឹងលើអ្វីដែលសមស្របតាមកាលៈទេសៈ៖ ពេលក្តៅ គេស្វែងរកម្លប់ ទឹក និងខ្យល់ត្រជាក់; ពេលត្រជាក់ គេស្វែងរកកម្តៅ និងការគ្របដណ្តប់។ ប៉ុន្តែពេលភ័យខ្លាចអនាធិបតេយ្យ និងអសន្តិសុខកើតឡើង នោះគ្មានវត្ថុខាងក្រៅណាមួយអាចផ្តល់សុខពិតប្រាកដបានទេ—ព្រោះសុវត្ថិភាព និងសណ្តាប់ធ្នាប់ជាមូលដ្ឋាននៃសេចក្តីរីករាយទាំងអស់។
ऐल उवाच
Educational Q&A
Comfort is relative to conditions (heat/cold), but the deeper teaching is that without security and social order (dharma upheld in society), ordinary sources of pleasure fail; fear destroys the possibility of peace.
In the didactic discourse of Śānti Parva, the speaker (Aila) uses a simple seasonal analogy—seeking shade and water in heat, and fire, sun, and clothing in cold—to illustrate that well-being depends on proper supports, and to underline that anarchy or insecurity negates all such comforts.