Shloka 28
अध्याय ७२ — राजधर्मः: प्रजारक्षण, कर-नीति, दण्ड-नीति, अमात्य-नियोजन
Chapter 72 — Royal Duty: protection of subjects, taxation, punishment, and appointments
यदल्ला कुरुते पापमरक्षन् भयत: प्रजा: । राजा वर्षसहस्रेण तस्थान्तमधिगच्छति,राजा प्रजाकी भयसे रक्षा न करनेके कारण एक दिनमें जिस पापका भागी होता है, उसका परिणाम उसे एक हजार वर्षोंतक भोगना पड़ता है
yadallā kurute pāpam arakṣan bhayataḥ prajāḥ | rājā varṣasahasreṇa tasthāntam adhigacchati ||
ភីෂ្មៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ បាបណាដែលព្រះរាជាបានទទួលក្នុងមួយថ្ងៃ ដោយមិនហ៊ានការពារប្រជារាស្ត្រពីព្រោះភ័យខ្លាច ព្រះអង្គត្រូវទ្រាំទ្រផលវិបាកនៃបាបនោះអស់មួយពាន់ឆ្នាំ។ គោលធម៌គឺច្បាស់លាស់៖ អំណាចរាជ្យមិនអាចបំបែកចេញពីកាតព្វកិច្ចការពារដោយមិនខ្លាចបានឡើយ; ការធ្វេសប្រហែសនោះធ្វើឲ្យកំហុសធ្ងន់ឡើង និងការសងសឹកក៏ធ្ងន់តាម។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler’s primary dharma is protection of the people; if he neglects it out of fear, the moral fault is grave and its karmic consequence is vastly magnified—symbolized as one day’s neglect yielding a thousand years of suffering.
In the Shanti Parva discourse on rajadharma, Bhishma instructs Yudhishthira about the responsibilities of kingship, warning that failure to protect subjects—especially from cowardice—brings severe, long-lasting retribution.