Shloka 62
Daṇḍanīti and the King as the Cause of Yuga-Order (दण्डनीतिः राजधर्मश्च युगकारणत्वम्)
कृते कर्मणि राजेन्द्र पूजयेद् धनसंचयै: । दानेन च यथार्हेण सान्त्वेन विविधेन च
kṛte karmaṇi rājendra pūjayed dhana-saṃcayaiḥ | dānena ca yathārheṇa sāntvena vividhena ca ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ពេលកិច្ចការដែលប្រាថ្នាបានសម្រេចរួចហើយ គួរតែគោរពសរសើរអ្នកដែលបានជួយសហការនោះ ដោយប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិច្រើន ដោយផ្តល់អំណោយ និងរង្វាន់តាមសមគុណតាមស្ថានៈ និងដោយពាក្យសម្រួលចិត្ត ផ្អែមល្ហែម និងលួងលោមជាច្រើនប្រភេទ។ ដូច្នេះហើយ អធិរាជរក្សាបាននូវភាពស្មោះត្រង់ ការដឹងគុណ និងធម៌បន្ទាប់ពីការងារបានបញ្ចប់»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler should not forget collaborators after success: reward them materially (wealth and appropriate gifts) and emotionally/socially (kind, conciliatory words). Proper recognition sustains dharma, loyalty, and stable governance.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on rāja-dharma. Here he gives practical counsel on how a king should treat those who helped accomplish an undertaking—by honoring and rewarding them suitably once the task is completed.