Shloka 102
Daṇḍanīti and the King as the Cause of Yuga-Order (दण्डनीतिः राजधर्मश्च युगकारणत्वम्)
दण्डनीतिं पुरस्कृत्य विजाननू क्षत्रिय: सदा । अनवाप्तं च लिप्सेत लब्धं च परिपालयेत्
daṇḍanītiṃ puraskṛtya vijānannū kṣatriyaḥ sadā | anavāptaṃ ca lipseta labdhaṃ ca paripālayet ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដោយដាក់វិជ្ជាដណ្ឌនីតិ (វិជ្ជានៃការគ្រប់គ្រង និងទណ្ឌកម្ម) ជាមុខសិន ក្សត្រិយៈគួរធ្វើការជានិច្ចដោយប្រាជ្ញាវិនិច្ឆ័យ៖ គួរខិតខំស្វែងរកអ្វីដែលមិនទាន់បានសម្រេច ហើយគួរការពារ និងថែរក្សាអ្វីដែលបានទទួលរួចហើយ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler should make daṇḍanīti (just governance and enforcement) his guiding framework, combining clear judgment with two duties: to pursue what is necessary but not yet secured, and to safeguard what has already been achieved.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on rājadharma. Here he summarizes a practical maxim of kingship: disciplined statecraft, strategic acquisition, and vigilant preservation of the realm’s gains.