Shloka 31
राज्ञोऽभिषेकः, अराजकदोषः, दण्डधारणस्य आवश्यकता
Royal Consecration, the Fault of Kinglessness, and the Necessity of Enforcement
नरव्याप्र नरेश! जो समय-समयपर सम्पत्ति और उपहार देकर समस्त प्राणियोंका सम्मान करता रहता है, वह साधु पुरुषोंके आश्रममें निवासका पुण्यफल पा लेता है ।। दशधर्मगतक्षापि यो धर्म प्रत्यवेक्षते | सर्वलोकस्य कौन्तेय राजा भवति सो55श्रमी,कुन्तीनन्दन! जो राजा मनुप्रोक्त दस धर्मोमें स्थित होकर भी सम्पूर्ण जगत्के धर्मपर दृष्टि रखता है, वह सभी आश्रमोंके पुण्य-फलका भागी होता है
bhīṣma uvāca | naravyāghra nareśa! yo samaya-samaye sampattiṃ ca upahārān ca dattvā samasta-prāṇināṃ sammānaṃ karoti, sa sādhu-puruṣāṇām āśrameṣu nivāsa-puṇya-phalaṃ prāpnoti | daśa-dharma-gata-kṣā api yo dharmaṃ pratyavekṣate, sarva-lokasya kaunteya rājā bhavati so ’śramī |
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ឱ ព្រះរាជា ជាវីរបុរសក្នុងចំណោមមនុស្ស—អ្នកណាដែលនៅពេលសមគួរ ប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិ និងអំណោយទាន ហើយគោរពកិត្តិយសសត្វមានជីវិតទាំងអស់ជានិច្ច អ្នកនោះទទួលបានបុណ្យផលដូចជាការស្នាក់នៅក្នុងអាស្រមរបស់សាធុជន។ ហើយឱ កូនកុន្តី ទោះបីព្រះរាជាស្ថិតក្នុងធម៌ដប់ប្រការដែលមនុបានបង្រៀនក៏ដោយ បើព្រះអង្គរក្សាទស្សនៈលើធម៌របស់លោកទាំងមូល—តាមដាន ការពារ និងលើកតម្កើងវា—ព្រះអង្គក៏ក្លាយជាអ្នកចែករំលែកបុណ្យផលនៃអាស្រមទាំងអស់ (គ្រប់ដំណាក់កាលជីវិត)។
भीष्म उवाच