Shloka 15
राज्ञोऽभिषेकः, अराजकदोषः, दण्डधारणस्य आवश्यकता
Royal Consecration, the Fault of Kinglessness, and the Necessity of Enforcement
आह्रिकं जपमानस्य देवान् पूजयत: सदा । धर्मेण पुरुषव्याप्र धर्माश्रमपदं भवेत्
āhrikaṃ japamānasya devān pūjayataḥ sadā | dharmeṇa puruṣavyāpta dharmāśramapadaṃ bhavet, puruṣasiṃha! |
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ សីហៈក្នុងចំណោមបុរសទាំងឡាយ អ្នកណាដែលរៀងរាល់ថ្ងៃអនុវត្តពិធីកិច្ចតាមកំណត់ និងសូត្រជបមន្ត្រសក្ការៈ ហើយបូជាទេវតាជានិច្ច នោះដោយអំណាចនៃធម៌នោះ គាត់ទទួលបានផលបុណ្យនៃការរក្សាអាស្រាមនៃធម៌ គឺវិថីគ្រួសារ (gārhasthya) ដោយត្រឹមត្រូវ។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular performance of daily obligatory rites, mantra-recitation (japa), and worship of the gods generates dharmic merit that is equivalent to (or establishes one in) the proper fulfillment of the householder’s āśrama-duties.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs the listener on dharma after the war, emphasizing disciplined daily religious practice as a foundation for ethical life and for attaining the recognized merit of the gārhasthya (householder) stage.